خاور تبریزی کوز

خاور تبریزی کوزه کنانی. [ وَ رِ ت َ ی ِ زِ ک َ ] ( اِخ ) نام او میرزا معصوم و از نسل شمس الدین تبریزی است و از شعرای دوره اول قاجار است هدایت در مجمع الفصحاء ج 2 ص 125 شرح حال او را چنین می آورد: «اسمش میرزا معصوم و از نسل شمس الدین تبریزی بوده و تجارت می نموده چندی در کاشان متوطن و متأهل گردید و ازآن پس سفر حجاز کرد در عرض راه نیز کتابی مسمی به تحفةالحرمین برشته نظم کشید و بعد از مراجعت تحفه بارگاه صاحبقران عرش آشیان نموده و در طرز شاعری صاحب رتبه بلند بوده به این چند بیت از او اکتفاء رفت:
صبح است و در طرف چمن بلبل نواخان آمده
بر شاخ سرو و نارون قمری درافغان آمده
هم دلگشا گلشن شده هم مرغ دستان زن شده
هم شمع گل روشن شده هم غنچه خندان آمده
افلاک چرخ آفاق چه دلوی دو از وی مهر و مه
زیر و زبر بیگاه و گه این رفته و آن آمده
زان دلو و چه از کهکشان رودیست در گردون عیان
زان کشت زار آسمان اینگونه ریّان آمده
گردون مگر از مردمی در مدح دارا زد دمی
کز گوهر انجم همی آگنده دامان آمده.

💡 ای عشق خداوندی شمس الحق تبریزی چندانک بیفزایی این باده بیفزاید

💡 سعد شمس الدین تبریزی بتافت وز قران سعد او ما اسعدیم

💡 کیست یوسف جان شاه شمس تبریزی به غیر حضرت او را تو اعتبار مگیر

💡 در شرق خداوندی شمس الحق تبریزی آیند و روند این‌ها در هر چمن و بستان

💡 عاشقانِ عشق را بسیار یاری‌ها دهیم چونک شمس‌الدین تبریزی کنون شد یار ما

💡 گر همی‌خواهی که بویی بشنوی زین رمزها چشم را از غیر شمس الدین تبریزی بدوز