خاصه ٔ مرد

خاصه مرد. [ خاص ْ ص َ / ص ِ ی ِ م َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اهل و عیال مرد.

اهل و عیال مرد.

💡 کی به رخ او سد، با همه تاب آفتاب خاصه که او طرف گل، بر مه تابان شکست

💡 تو خضر وقتی و شب ظلمتست در قدح آویز که باده آب حیاتست خاصه از لب ساقی

💡 مفسرين عامه و خاصه در تفسير اين آيه اقوال مختلفى دارند كه درذيل به برخى از آنها اشاره مى شود:

💡 چون تو در هر کار سلطانی و خاصه در سخن من چه گویم کاین بدیهه چندگانی آمد است

💡 نهایتاً در ۱۰۰۸ گیلان در اراضی خاصه که توسط وزیران اداره می‌شدند گنجانیده شد..

💡 107. عنايات خاصه مولا ابوالفضل العباس عليه السلام ديباچه هيئت انصارالعباس تهران