خاره کابوسک

خاره کابوسک. [ رَ / رِ س َ ] ( اِ مرکب ) غوره ای که از خرما پاره و خشک شده باشد، شیسف. ( مهذب الاسماء ).

غوره ای که از خرما پاره و خشک شده باشد شیسف.

💡 هم پاره پاره باشم هم خصم چاره باشم هم سنگ خاره باشم در صبر و بی‌نوایی

💡 دندانه گشت و در دل سخت تو ره نیافت آهی که رخنه در جگر خاره می‌کند

💡 در آرزوی خاره رخساره تواند شاهنشهان که بر سر سنجاب خفته اند

💡 ره در دلش که سخت تر از سنگ خاره است ای دیده غیر گریه‌ی بی حاصل تو نیست

💡 مغز به ستخوان چنان فسرده‌که‌‌ گویی تعبیه کردند سنگ خاره به ستخوان