حظیره ٔ قدس
لغت نامه دهخدا
حظیره قدس. [ ح َ رَ ی ِ ق ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بهشت. رجوع به حظیره و حظیرةالقدس شود.
فرهنگ فارسی
بهشت
جمله سازی با حظیره ٔ قدس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 جان ببوی تو از حظیرهی قدس سوی این تیره خاکدان آمد
💡 این گفت و از آن حظیره برخاست من نیز شدم به راه خود راست
💡 فرمان بپذیر و زین حظیره تنگ زی حضرت لامکان شتابان شو
💡 سر بر آرید کان ذخیره قدس پای وا کرد در حظیره قدس
💡 هر موی که آوازه تیغش بشنید همچو مژه در حظیره دیده گریخت
💡 این رمهٔ گوسفند سخت کلانست یک تنه تنها بدین حظیره شبانست
💡 در ادبیات عرفانی و صوفیانه، مفهوم حظیره قدس به معنای قلمرو پاک و مقدسی است که روح سالک در آن به حضور خداوند میرسد.
💡 عارفان معتقدند که رسیدن به حظیره قدس نیازمند تزکیه نفس و طی کردن مراحل دشوار سلوک در مسیر عشق الهی و پاکی از تعلقات دنیاست.
💡 بسیاری از شاعران عرفانی، توصیفهای زیبایی از سکونت در حظیره قدس و تجربه شهود در آن فضای نورانی و معنوی در اشعار خود به کار بردهاند.