حسگر زیستپزشکی به دستگاه یا ابزاری گفته میشود که برای اندازهگیری و بررسی وضعیتهای مختلف بدن انسان به کار میرود و اطلاعات مربوط به عملکردهای حیاتی را جمعآوری میکند. این حسگرها میتوانند تغییرات مهم در بدن مانند دما، فشار خون، ضربان قلب، میزان اکسیژن خون و دیگر شاخصهای مهم سلامتی را شناسایی کنند. هدف اصلی استفاده از حسگر زیستپزشکی کمک به تشخیص بیماریها و بررسی وضعیت سلامت بیمار در شرایط مختلف است. این ابزارها در پزشکی مدرن نقش مهمی دارند و به پزشکان کمک میکنند تا بدون نیاز به روشهای پیچیده، اطلاعات دقیقتری از وضعیت بیمار به دست آورند. حسگرهای زیستپزشکی ممکن است به صورت غیرتهاجمی روی پوست بدن قرار گیرند یا در برخی موارد به صورت تهاجمی در داخل بدن استفاده شوند. این حسگرها اطلاعات به دست آمده را به دستگاههای پردازش منتقل میکنند تا تحلیل و بررسی شوند. استفاده از این فناوری باعث میشود روند درمان بیماران دقیقتر و سریعتر انجام شود. همچنین این حسگرها در پایش مداوم بیماران، بهویژه افراد دارای بیماریهای مزمن، بسیار کاربرد دارند. در واقع حسگر زیستپزشکی مانند یک ابزار هوشمند عمل میکند که وضعیت بدن را به طور مداوم زیر نظر دارد. در مجموع، این وسیله یکی از ابزارهای مهم پزشکی برای تشخیص، کنترل و بهبود روند درمان بیماریها محسوب میشود. نمونههای این ابزار بسیار متنوع هستند و هرکدام برای اندازهگیری یک شاخص خاص از بدن به کار میروند. یکی از سادهترین نمونهها «پالساکسیمتر» است که روی انگشت قرار میگیرد و میزان اکسیژن خون و ضربان قلب را اندازهگیری میکند. نوع دیگر «نوار قلب یا ECG سنسور» است که فعالیت الکتریکی قلب را ثبت میکند و برای بررسی مشکلات قلبی استفاده میشود. «دماسنجهای دیجیتال پزشکی» نیز نوعی حسگر زیستپزشکی هستند که دمای بدن را بهطور دقیق اندازهگیری میکنند. این حسگرها به صورت مداوم یا دورهای اطلاعات بدن را ثبت و به پزشک یا دستگاه تحلیلکننده ارسال میکنند.
حسگر زیست پزشکی
فرهنگستان زبان و ادب
{biomedical sensor} [مهندسی پزشکی] حسگری که برای پایش های تهاجمی یا غیرتهاجمی متغیرهای کاراندام شناختی کلیدی به منظور تشخیص طبی و نظارت بر درمان به کار می رود