حسن قاینی
حسن قاینی، فرزند علی، از شاگردان برجسته‌ی ملا علی بروجردی به‌شمار می‌رود. اثر مشهور او با عنوان اصول‌الدین در منابع معتبری مانند کتاب الذریعه جلد دوم صفحه‌ی ۱۸۷ و جلد سوم صفحه‌ی ۳۶۶ ثبت شده است. وی نیز با نام حسن قاینی، فرزند محمد، شناخته می‌شود. از جمله تألیفات او می‌توان به کتاب‌های الابداع و الابصاری اشاره کرد. بر اساس اسناد، او در پایان سده‌ی سیزدهم هجری می‌زیسته و وجود این آثار در الذریعه جلد اول صفحات ۶۳ و ۶۵ مورد تأیید قرار گرفته است. بنابراین، دو شخصیت تاریخی متمایز با نام حسن قاینی وجود داشته‌اند: یکی فرزند علی و شاگرد ملا علی بروجردی با کتاب اصول‌الدین، و دیگری فرزند محمد و نویسنده‌ی آثار الابداع و الابصاری که در اواخر قرن سیزدهم هجری فعالیت می‌کرده است. هر دو مورد در منابع معتبر ثبت شده‌اند.
لغت نامه دهخدا
حسن قاینی. [ ح َ س َ ن ِ ی ِ ] ( اِخ ) ابن علی شاگرد ملا علی بروجردی. او راست: «اصول الدین ». ( ذریعه ج 2 ص 187 و ج 3 ص 366 ).
حسن قاینی. [ ح َ س َ ن ِ ی ِ ] ( اِخ ) ابن محمد. او راست: «الابداع » و «الابصاری » و در پایان سده سیزدهم هجری میزیست. ( ذریعه ج 1 ص 63 و 65 ).
فرهنگ فارسی
ابن محمد اوراست الابداع و الابصاری و در پایان سده سیزدهم هجری میزیست
جمله سازی با حسن قاینی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 زهره ندارم کاین سخن پیش کسی پیدا کنم آری چه غم چون می برم غم یادگارِ قاینی
💡 مردم نمیگویم ز که مستم نمیگویم ز چه مشهور باشد در جهان چشم خمار قاینی
💡 نخّ و نسیج انداخته شمع از میان برداشته یا رب توان خفتن چنین شب در کنارِ قاینی
