حرف گنده زدن

حرف گنده زدن. [ ح َ ف ِ گ ُ دَ / دِ زَ دَ ] ( مص مرکب ) سخن بزرگتر از دهان زدن. بر زبان راندن سخنی که شخصیت گوینده را بزرگتر از واقع نشان دهد، برای خودنمائی.

سخن بزرگتر از دهن زدن

💡 مردکی زشت‌روی و گنده‌بغل پای تا سر همه دروغ و دغل

💡 گنده و، مردار و، کرم افتاده و، خاک سیاه! دانی ای نازک بدن، آخر چها باید شدن؟!

💡 شیشه خرد بود و آبی زرد گنده‌تر زانکه از قضیب برند

💡 یکی گوید که با این ریش گنده چسان بیرون روم از خانه بنده

💡 مباد خاطر مداحت از مدیح تو خرد که گنده پیر جهان قدر او نمی داند

💡 از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به دروغگوی چاق گنده اشاره کرد.