جیفه خواری به معنای خوردن مردار یا گوشت حیوانات مرده است و معمولاً به عملی اطلاق میشود که در آن فرد یا حیوان از لاشه موجودات زنده که بهطور طبیعی مردهاند تغذیه میکند. این رفتار در حیوانات مختلف، به ویژه برخی پرندگان، پستانداران و حشرات دیده میشود و نقش مهمی در چرخه اکولوژیک و پاکسازی محیط دارد. در این موارد، حیواناتی که جیفه خواری میکنند، با مصرف مردارها مانع تجمع مواد فاسد و انتشار بیماریها در محیط میشوند.
از نظر انسانی، جیفه خواری در جوامع امروزی تقریباً ناشایع و به شدت ناپسند تلقی میشود و غالباً با شرایط اضطراری یا فقر شدید ارتباط دارد. در تاریخ بشر، گزارشهایی از مواقع بحران یا قحطی وجود دارد که برخی انسانها برای زنده ماندن مجبور به مصرف گوشت مرده شدهاند. با این حال، در فرهنگها و دینهای مختلف، این عمل به دلایل اخلاقی و دینی ممنوع یا نکوهش شده است.
عمل جیفه خواری، علاوه بر بعد فیزیکی و تغذیهای، دارای بار نمادین نیز است. در ادبیات و فرهنگ عامه، این رفتار معمولاً به عنوان نشانهای از فقر، ناچاری، انزوا یا انحطاط اخلاقی به تصویر کشیده میشود. به همین دلیل، اصطلاحاتی مانند «جیفه خور» در زبان محاورهای برای توصیف افرادی به کار میرود که از شرایط یا منابع نامشروع یا ناپاک بهرهبرداری میکنند، نه لزوماً به معنای تغذیه واقعی از مردار.
