جوشکاری جرقه ای

جوشکاری جرقه‌ای که در منابع فنی با نام‌هایی مانند Flash Welding یا Flash-Butt Welding نیز شناخته می‌شود، یکی از روش‌های جوشکاری مقاومتی در مهندسی مواد و متالورژی است که برای اتصال قطعات فلزی به کار می‌رود. در این روش، ابتدا دو سطح فلزی که قرار است به هم متصل شوند، با فاصله بسیار کم در برابر یکدیگر قرار داده می‌شوند و جریان الکتریکی قوی از میان آن‌ها عبور داده می‌شود. در اثر این جریان، در محل تماس یا فاصله بین دو سطح، جرقه‌ها و قوس‌های الکتریکی ایجاد می‌شود که باعث تولید حرارت بسیار زیاد در نقطه اتصال می‌گردد. این حرارت موجب نرم شدن و رسیدن فلز به حالت خمیری در ناحیه تماس می‌شود. پس از رسیدن به دمای مناسب، دو قطعه با فشار زیاد به یکدیگر فشرده می‌شوند تا اتصال کامل میان آن‌ها شکل بگیرد. در این فرآیند، ناخالصی‌ها و اکسیدهای سطحی نیز از محل اتصال خارج می‌شوند و یک پیوند فلزی قوی ایجاد می‌گردد. جوشکاری جرقه‌ای معمولاً برای اتصال قطعاتی مانند ریل‌های قطار، میله‌ها و قطعات بلند فلزی استفاده می‌شود که نیاز به استحکام بالا دارند. این روش به دلیل عدم نیاز به ماده پرکننده و سرعت مناسب، در صنایع سنگین کاربرد گسترده‌ای دارد. کیفیت جوش در این روش به عوامل مختلفی مانند شدت جریان، زمان اعمال فشار و آماده‌سازی سطح بستگی دارد. در مجموع، جوشکاری جرقه‌ای روشی صنعتی و دقیق برای اتصال دو قطعه فلزی است که با استفاده از گرمای ناشی از جرقه الکتریکی و فشار مکانیکی، یک اتصال محکم و یکنواخت ایجاد می‌کند.