جفتک انداز

جفتک انداز. [ ج ُ ت َ اَ ] ( نف مرکب ) جفتک اندازنده. جفته اندازنده. جفته افکن. اسکیزنده. آلیزنده. رکال. رجوع به اسکیزنده و آلیزنده و جفتک شود. || در تداول، دیرپذیر. صعب القبول.

جفتک اندازنده جفته اندازنده جفته افکن اسکیزنده آلیزنده یا در تداول دیر پذیر صعب القبول.

💡 نقاب کرد تن خاکیم ز چهره جان گرت هواست که افتد ز رخ نقاب انداز

💡 هر سر موی ترا جلوه ناز دگر است نگهی سوی خود انداز که دیدن داری

💡 نه مرد ورطهٔ بحر حقیقتی، عرفی برو سفینهٔ تقلید بر سراب انداز

💡 ای زینت بالین رقیبان شده عمری بر من که ز هم می‌گذرم یک نظر انداز

💡 ز جورِ چرخ چو حافظ به جان رسید دلت به سویِ دیو مِحَن ناوَکِ شهاب انداز