( جزیرةالخضراء ) جزیرةالخضراء. [ ج َ رَ تُل ْ خ َ ] ( اِخ ) شهرکی است [ به اندلس ] بر کنار خلیج و اندر اول مسلمانها، اندلس را از این شهر بگشادند. ( حدود العالم ). نام شهری در بر اندلس برابر بسته از برالعدوة. ( ابن خلکان ).
نام جاییست به اندلس مقابل جبل الطارق. و رجوع به جزیره خضراء والحلل السندسیة ج 1 و 2 و فهرست دمشقی شود.
[ویکی اهل البیت] جزیرة الخضراء. این صفحه مدخلی از دانشنامه جهان اسلام است
جزیرة الخضراء، جزیره ای که بنا بر ادعای برخی، امام دوازدهم شیعیان عجل اللّه تعالی فرجه الشریف و فرزندانش در آن سکونت دارند و در فارسی به جزیرة خضراء مشهور است.
ظاهراً گزارش این جزیره برای نخستین بار در رساله ای تألیف مجدالدین فضل بن یحیی طیبی، از مردم واسط و از شاگردان علی بن عیسی اربلی آمده است. این رساله را آقا بزرگ تهرانی به خط مؤلف آن دیده و از آن نسخه برداری کرده و مجلسی، بی کم و کاست در بحارالانوار درج کرده است.
طبق این رساله، فضل بن یحیی در 699 در شهر حله، از شخصی به نام زین الدین علی بن فاضل مازندرانی داستان سفرش به اندلس را شنیده است. زین الدین در این سفر که از دمشق آغاز کرده و پس از درنگ در مصر، راهی اندلس شده است پس از حوادثی که برایش روی می دهد به سرزمینی به نام جزایر شیعیان (جزائر الرافضة) می رود و پس از مدتی درنگ در آنجا همراه کشتی هایی که آذوقه مردم آن سرزمین را آورده بودند، راهی جزیره خضراء می شود. جزیره ای که بحر ابیض گرداگرد آن را فراگرفته بوده و دشمنان بدان دست نمی یافته اند.
او جزیره خضراء را زیباترین سرزمینی معرفی می کند که تا آن روز دیده بوده است و مردم آنجا را با اوصافی نیکو می ستاید. علی بن فاضل در آنجا با عالمی دینی به نام سید شمس الدین محمد که نسبش با پنج واسطه به امام زمان می رسد و نایب اوست، آشنا می شود و از محضر درس او استفاده می کند.
سید شمس الدین خودش با امام زمان ارتباط مستقیم ندارد، اما هر صبح جمعه به محل باشکوهی می رود و از آنجا امام را زیارت می کند و پس از آن که دو رکعت نماز می گزارد، در آنجا ورقه هایی می یابد که مسائل و احکام مورد نیاز مردم روی آن نوشته شده است. علی بن فاضل مسائلی چون حکم نماز جمعه در عصر غیبت، کیفیت نزول و جمع آوری قرآن و این که چرا برخی آیات قرآن با آیات قبل و بعد به ظاهر بی تناسب می نماید، رؤیت امام در عصر غیبت، زمان و نشانه های ظهور آن حضرت را از سید شمس الدین می پرسد و پاسخ های او را در کتابی به نام الفوائد الشمسیة گرد می آورد.
[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از دانشنامه جهان اسلام است
جزیرة الخضراء، جزیره ای که بنا بر ادعای برخی، امام دوازدهم شیعیان عجل اللّه تعالی فرجه الشریف و فرزندانش در آن سکونت دارند و در فارسی به جزیرة خضراء مشهور است.
ظاهراً گزارش این جزیره برای نخستین بار در رساله ای تألیف مجدالدین فضل بن یحیی طیبی، از مردم واسط و از شاگردان علی بن عیسی اربلی آمده است. این رساله را آقا بزرگ تهرانی به خط مؤلف آن دیده و از آن نسخه برداری کرده و مجلسی، بی کم و کاست در بحارالانوار درج کرده است.
طبق این رساله، فضل بن یحیی در 699 در شهر حله، از شخصی به نام زین الدین علی بن فاضل مازندرانی داستان سفرش به اندلس را شنیده است. زین الدین در این سفر که از دمشق آغاز کرده و پس از درنگ در مصر، راهی اندلس شده است پس از حوادثی که برایش روی می دهد به سرزمینی به نام جزایر شیعیان (جزائر الرافضة) می رود و پس از مدتی درنگ در آنجا همراه کشتی هایی که آذوقه مردم آن سرزمین را آورده بودند، راهی جزیره خضراء می شود. جزیره ای که بحر ابیض گرداگرد آن را فراگرفته بوده و دشمنان بدان دست نمی یافته اند.
او جزیره خضراء را زیباترین سرزمینی معرفی می کند که تا آن روز دیده بوده است و مردم آنجا را با اوصافی نیکو می ستاید. علی بن فاضل در آنجا با عالمی دینی به نام سید شمس الدین محمد که نسبش با پنج واسطه به امام زمان می رسد و نایب اوست، آشنا می شود و از محضر درس او استفاده می کند.
سید شمس الدین خودش با امام زمان ارتباط مستقیم ندارد، اما هر صبح جمعه به محل باشکوهی می رود و از آنجا امام را زیارت می کند و پس از آن که دو رکعت نماز می گزارد، در آنجا ورقه هایی می یابد که مسائل و احکام مورد نیاز مردم روی آن نوشته شده است. علی بن فاضل مسائلی چون حکم نماز جمعه در عصر غیبت، کیفیت نزول و جمع آوری قرآن و این که چرا برخی آیات قرآن با آیات قبل و بعد به ظاهر بی تناسب می نماید، رؤیت امام در عصر غیبت، زمان و نشانه های ظهور آن حضرت را از سید شمس الدین می پرسد و پاسخ های او را در کتابی به نام الفوائد الشمسیة گرد می آورد.
وی تصریح می کند که کتاب را فقط برای شیعیان خالص نوشته است. سید شمس الدین به این پرسشِ علی بن فاضل که من از شیعیان مخلص امام زمانم، پس چرا او را ندیده ام، پاسخ می دهد که تو در طول همین سفر بدون این که متوجه باشی، دوبار امام زمان را دیده ای و سپس زمان و مکان دیدارها را برای او بازگو می کند و علی بن فاضل نیز آنها را به یاد می آورد.
علی بن فاضل سرانجام به امر سید شمس الدین با همان کشتی که آمده بود، بازمی گردد و از آنجا برای گزاردن حج، عازم مکه می شود و سرانجام به عراق می رود و در نجف مجاور می شود.
💡 قال رسول الله صلى الله عليه و آله: اياكم و الخضراء الدمن،قبل يا رسول الله و ماالخضراء الدمن قال المرته الحسناء فى منبت سوء.
💡 هذا هو البحر الابيض و تلك الجزيرة الخضراء و هذا الماء مستديرٌ حولهامثل السور من اءى الجهات اءتيته وجدته و بحكمة اللّه ان مراكب اعدائنا اذا دخلته غرقت....
💡 و منه سار ابراهيم الى اليمن بالعمالقة، و منه سار داوود الى جالوت و ان فيه لصخرةخضراء، فيها مثال كل نبى، و من تحت تلك الصخرة اخذت طينةكل نبى، و انه لمناخ الراكب، قيل: و من الراكب ؟قال: الخضراء (عليه السلام ). ))
💡 مزار مالک، در منطقه ای به نام القلج (القلاج) در شمال شرقی شهر قاهره و در نزدیکی شهر الخانکه مشرف به کوه الخضراء قرار دارد.
💡 دربان گفت: اينان در باب الخضراء مى باشند. طرماح براى ديدار آنهابه باب الخضراء رفت. چون نامبردگان طرماح را با آنهيكل درشت و اندام بلند مشاهده كردند با خود گفتند: خوب است كه اين مرد را بخواهيم ولحظه اى را با وى به گفتگو و مزاح و تفريح بگذرانيم.
