جزبه دار

جزبه دار. [ ج َ زَ ب َ / ب ِ ] ( نف مرکب ) در تداول عامه، آنکه دارای حالتی است که جلب ترس و احترام کند. ( از یادداشت مؤلف ). رجوع به جزبه شود.

در تداول عامه آنکه دارای حالتی است که جلب ترس و احترام کند.

💡 معاويه گفت: در اين صورت خون عثمان ضايع وباطل مى شود و من هرگز نمى گذرم خون خليفه به هدر رود. جواب شما و امير شما را جزبه شمشير جواب نمى دهيم، برخيزيد و بيرون رويد.

💡 امام زين العابدين دعاى روز يكشنبه اش را با نام خدايى آغاز مى كند كه جز به فضلشاميد نبرده جز از عدلش بيمى به دل راه ندارد جز به قولش - قرآن - اعتماد نكرده جزبه (ريسمانش ) - قرآن - چنگ نمى آويزد و تمسك نمى كند.

💡 حديث شريف يك الگوى كاملرا نشان مى دهد مبنى بر اينكه درك ارزشها خود ارزش ديگر است واين جزبه توفيق وعنايت الهى ميسّر نمى شود و توفيق خداوندى هم بدون جهت سراغ كسى نمى رود بلكهبايد آماده گيهائى را مدّ نظر قرار داد در اين جا لازم است مطلب اصلى را از حديث شريفبفهميم و سپس به مسئله توفيق بپردازيم.

💡 تا زكاتاموال او را بگيرند. او از دادن زكات امتناع كرد. نه تنها امتناع و خوددارى نمود،بكله اصل مشروعيت زكات را زير سؤ ال برد و آن را انكار كرد و گفت زكات چيزى جزجزيه نيست (165) و من جزيه نمى دهم. اگر زكات بدهم چه فرقى بين من واهل كتاب مى باشد و قطعا مسلمان از پرداخت جزبه معاف است.

💡 من راجع به اين داورى با شما سخن گفته بودم و شما را از آن نهى كردم ولى شما جزبه نافرمانى من رضايت نداديد، الان سرانجام كار خود را چگونه ديديد با مخالفت من ؟

💡 آن حضرت مى فرمود: (چه شده كه از ابوالحسن انتقام مى گيرند؟! به خدا سوگند جزبه خاطر سختى شمشير و استوار قدمى و زخمهاى كارى اش در ميدان جنگ و دلير مردى وشجاعت او در راه خدا به كين خواهى او برنخاسته اند.)