ناخوش دار

ناخوش دار. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( نف مرکب ) در تداول، که بیماردار است. که بیمارداری می کند. که پرستاری بیماری بعهده اوست.

(صفت ) آنکه بیمارداراست کسی که پرستاری بیماری را بعهده دارد.

💡 خسروا، دیده نگه دار ز دیدار رقیب که زیان نظر از صحبت ناخوش باشد

💡 قدسی مکن از اهل زمان شکوه، چه داری چشم خوشی از ناخوشی آموخته‌ای چند؟

💡 هزار رمنّت و خواری تحمّل افتد بیش کمینه ناخوشی پرده دار و حاجب بار

💡 بر خویهای ناخوش نه باد برد، باری داری رمی ز گرگان زر ابروی شبان کن

💡 چرا ناخوش دلی ای مرد درویش که بسیاری خوشی داری تو در پیش