جامه ٔ فاخته

جامه فاخته. [ م َ / م ِ ی ِ ت َ / ت ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از لباس ماتم. ( از بهار عجم ) ( آنندراج ):
جامه فاخته کبک بدوش اندازد
گر ببیند روش سرو خرامان ترا.صائب ( از بهار عجم ).

کنایه از لباس ماتم

💡 خواهد به فکر حلقه آغوش ما فتاد سروی که طوق فاخته را خط جام ساخت

💡 الهى همه تو را خوانند: قمرى به قوق، پوپك به پوپو، فاخته به كوكو، حسن بههوهو (يا هو يامن لا هو الا هو)

💡 در چمن تا قدِ سروِ تو برافراخته است روز و شب نوحه‌گری کار من و فاخته است

💡 هر کجا سرو قدی هست منش فاخته ام هر کجا لاله ستانیست منش خار و خسم

💡 پیش از این زمزمه ی فاخته چون نوحه ی زاغ بر آن جلوه ی طاووس چو رفتار زغن

💡 و در تفسير عياشى از ثوير بن ابى فاخته از حسين بن على (عليهماالسلام )