جاروب عطار

جاروب عطار. [ ب ِ ع َطْ طا ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) جاروبی که عطار با آن عطرها را جمع کند. مکنسة العطار التی یجمع العطر. ( اقرب الموارد ).

جاروبی که عطار با آن عطرها را جمع کند

💡 گر بود کدورتی ز دی جنبش باد از سایه شاخ ساخت جاروب و برفت

💡 خاک بادا به سر آن مژهٔ گردآلود کش در آن کو نپسندند که جاروب شود

💡 مهر هر صبح از شعاع خود شود جاروب بند بهر آن فرزانه فراش ره صاحب زمان

💡 جاروب آستان تو معزول شد ز کار زان جعدها که بر سر کویت بریده‌اند

💡 وبا جاروب رفت روب برداشت درین محنت سرا یک زنده نگذاشت

💡 سیدا خط و زلفش قصد دیدنت دارند خانه را بکن جاروب آمدند مهمان‌ها