توسری خور

کلمه‌ی «توسری‌ خور» در فارسی به فردی گفته می‌شود که همیشه مورد سرزنش، تحقیر، فشار یا بدرفتاری دیگران قرار می‌گیرد و معمولاً توان یا جرأت دفاع از خود را ندارد. این واژه بار معنایی منفی و تحقیرآمیز دارد و نشان می‌دهد که شخص در موقعیت ضعف قرار گرفته و مدام از سوی اطرافیان سرکوفت می‌شنود. توسری‌ خور ممکن است به دلیل خجالتی بودن، نداشتن قدرت اجتماعی، شرایط خانوادگی یا فقدان اعتمادبه‌نفس در برابر ظلم و بی‌احترامی سکوت کند. در محیط‌های کاری، خانوادگی یا دوستانه، به کسی توسری‌ خور می‌گویند که دیگران خواسته‌های خود را به او تحمیل می‌کنند و او بدون اعتراض می‌پذیرد. در ادبیات و مکالمات روزمره، این واژه معمولاً برای توصیف وضعیت فردی استفاده می‌شود که در روابط انسانی همیشه بازنده یا تحت سلطه است. توسری‌ خور بودن علاوه بر معنای ظاهری، یک استعاره از ناتوانی و شکست‌پذیری روحی نیز به شمار می‌آید. این واژه نشان‌دهنده آسیب‌های روانی و رفتاری است که بر اثر تحقیر و فشار مداوم ایجاد می‌شود. از نظر اجتماعی نیز به فردی اشاره دارد که جایگاه یا نفوذی ندارد و اغلب دیگران از او سوءاستفاده می‌کنند. این واژه با عباراتی مانند زیر دست، مظلوم ساکت، و فرد بی‌قدرت در روابط انسانی هم‌معنی است و تصویری از ضعف و فشار اجتماعی دائمی را منتقل می‌کند.