تهدید احبار

«تهدید احبار» در اصطلاح قرآنی و تفسیری به معنای هشدار و وعید الهی به عالمان یهود است که به سبب رفتارهای نادرست خود مورد سرزنش و تهدید قرار گرفته‌اند. احبار در اینجا به علمای یهود اشاره دارد که وظیفه داشتند آموزه‌های تورات را به درستی بیان کنند و مردم را هدایت نمایند، اما در برخی موارد از انجام این وظیفه تخطی کردند. یکی از مصادیق این تهدید، کتمان حقایق و صفات پیامبر اسلام بود که در کتاب‌های آسمانی پیشین ذکر شده بود، اما برخی از آنان آن را پنهان کردند. همچنین در موضوع تغییر قبله، آنان با وجود آگاهی از حقانیت فرمان الهی، در برابر آن مخالفت یا تردید نشان دادند که این رفتار نیز موجب تهدید الهی نسبت به آنان شد. علاوه بر این، در برخی آیات قرآن، تحریف تورات و نوشتن مطالب نادرست و نسبت دادن آن به خداوند از دیگر دلایل این تهدید بیان شده است. این کار باعث می‌شد مردم با اعتماد به سخنان آنان دچار انحراف شوند و حقیقت دین دگرگون گردد. در آیات قرآن، این رفتارها با هشدارهای شدید الهی همراه شده و به عنوان گناهی بزرگ معرفی شده است. همچنین ترک امر به معروف و نهی از منکر و سکوت در برابر انحرافات دینی نیز از جمله عوامل این تهدید به شمار می‌رود. بنابراین «تهدید احبار» به معنای هشدار جدی خداوند به عالمان یهود است که به دلیل کتمان حقیقت، تحریف کتاب آسمانی و مخالفت با دستورات الهی مورد نکوهش قرار گرفته‌اند و به آنان درباره پیامدهای این اعمال هشدار داده شده است.

مترادف‌ها

تهدید به اجبار

متضادها

ترغیب، تشویق

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] احبار بدلیل کتمان صفات پیامبر و مخالفت با تغییر قبله و تحریف تورات مورد تهدید خداوند واقع شده اند.
۱. عالمان یهود، مورد تهدید خداوند، به جهت کتمان صفات پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلّم و مخالفت با تغییر قبله: قد نری تقلب وجهک فی السماء فلنولینک قبلة ترضـیها فول وجهک شطر المسجد الحرام وحیث ما کنتم فولوا وجوهکم شطره وان الذین اوتوا الکتـب لیعلمون انه الحق من ربهم وما الله بغـفل عما یعملون. ۲. احبار، مورد تهدید خدا، به دلیل تحریف تورات: فویل للذین یکتبون الکتـب بایدیهم ثم یقولون هـذا من عند الله لیشتروا به ثمنا قلیلا فویل لهم مما کتبت ایدیهم وویل لهم مما یکسبون.
[ویکی فقه] تهدید احبار (قرآن). احبار (علمای یهود)، به دلیل مخالفت با تغییر قبله مورد تهدید خداوند بودند.
قد نری تقلب وجهک فی السماء فلنولینک قبلة ترضـها فول وجهک شطر المسجد الحرام وحیث ما کنتم فولوا وجوهکم شطره وان الذین اوتوا الکتـب لیعلمون انه الحق من ربهم وما الله بغـفل عما یعملون.(نگاه های انتظارآمیز تو را به سوی آسمان (برای تعیین قبله نهایی) می بینیم! اکنون تو را به سوی قبله ای که از آن خشنود باشی، باز می گردانیم. پس روی خود را به سوی مسجد الحرام کن! و هر جا باشید، روی خود را به سوی آن بگردانید! و کسانی که کتاب آسمانی به آنها داده شده، بخوبی می دانند این فرمان حقی است که از ناحیه پروردگارشان صادر شده؛ (و در کتابهای خود خوانده اند که پیغمبر اسلام، به سوی دو قبله، نماز می خواند). و خداوند از اعمال آنها (در مخفی داشتن این آیات) غافل نیست! ) (مقصود از «اوتوا الکتاب» علمای یهود است.)
هشدار به احبار
خداوند به احبار، به دلیل خودداری از بیان احکام تورات هشدار می دهد.انا انزلنا التورة فیها هدی ونور یحکم بها النبیون الذین اسلموا للذین هادوا والربـنیون والاحبار بما استحفظوا من کتـب الله وکانوا علیه شهداء فلا تخشوا الناس واخشون... ومن لم یحکم بما انزل الله فاولـئک هم الکـفرون.(ما تورات را نازل کردیم در حالی که در آن، هدایت و نور بود؛ و پیامبران، که در برابر فرمان خدا تسلیم بودند، با آن برای یهود حکم می کردند؛ و (همچنین) علما و دانشمندان به این کتاب که به آنها سپرده شده و بر آن گواه بودند، داوری می نمودند. بنابر این، (بخاطر داوری بر طبق آیات الهی،) از مردم نهراسید! و از من بترسید! و آیات مرا به بهای ناچیزی نفروشید! و آنها که به احکامی که خدا نازل کرده حکم نمی کنند، کافرند.)
تحریف تورات
احبار، مورد هشدار خداوند، به سبب تحریف تورات و سوداگری با آن بودند.فویل للذین یکتبون الکتـب بایدیهم ثم یقولون هـذا من عند الله لیشتروا به ثمنـا قلیلا فویل لهم مما کتبت ایدیهم وویل لهم مما یکسبون.(پس وای بر آنها که نوشته ای با دست خود می نویسند، سپس می گویند: «این، از طرف خداست.» تا آن را به بهای کمی بفروشند. پس وای بر آنها از آنچه با دست خود نوشتند؛ و وای بر آنان از آنچه از این راه به دست می آورند!) (بر اساس حدیث نقل شده از امام باقر علیه السلام، علمای یهود صفات پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم را در تورات تحریف می کردند.)
ترک نهی از منکر
...