تنگ اﷲاکبر

تنگ اﷲاکبر. [ ت َ گ ِ اَل ْ لا هَُ اَ ب َ ] ( اِخ ) جایی است در شمال شیراز مابین دو کوه چهل مقام و باباکوهی و ممر آب رکناباد از آنجاست. و رجوع به فارسنامه ناصری ج 2 ص 21 و مجمل التواریخ گلستانه ص 92 و آثارالعجم فرصت شیرازی ص 130، 424 و 425 و کتاب از سعدی تا جامی ادوارد برون ترجمه حکمت ص 259، 260، 302 شود.

💡 ز خیال دهنت تنگ شکر می گریم یاد زلفت چو کنم، سنبل تر می گریم

💡 در نظرها می کند شیرین تر از تنگ شکر کلک صائب از حدیث شکرین آیینه را

💡 ای کرده غمت در حرم تنگ دلم جا بیرون ز تو منزل نه و خالی ز تو جا نیست

💡 آوخ چکنم؟ که سینه تنگ است! نام تو زمان، زمان دو رنگ است

💡 تنگ راهی چون دل مجروح داشت چون شب من صبح منزل دور داشت

💡 لانه بسی تنگ و دلم تنگ نیست بس هنرم هست، ولی ننگ نیست