ترش گشتن

واژه «ترش گشتن» در زبان فارسی به معنای تغییر حالت یک ماده غذایی یا نوشیدنی به سمت طعم ترش و اسیدی شدن است که در منابع لغوی از آن با تعبیر «حموضت پیدا کردن» نیز یاد شده است. این اصطلاح بیشتر برای موادی مانند شیر، شراب یا سایر خوراکی‌های مایع به کار می‌رود که در اثر گذشت زمان یا شرایط نامناسب نگهداری، طعم طبیعی خود را از دست داده و به حالت ترش و ناخوشایند درمی‌آیند. در متون کهن، «ترش گشتن» معادل «ترش شدن» یا «حموضت گرفتن» آمده و نشان‌دهنده تغییر شیمیایی یا طبیعی در ماهیت ماده است. این تغییر معمولاً با تخمیر یا فساد تدریجی همراه است و باعث ایجاد طعم تند و اسیدی در ماده می‌شود. در زبان فارسی، این واژه علاوه بر معنای واقعی، گاهی به صورت استعاری نیز برای بیان تغییر حالت روحی یا رفتاری به کار رفته است. از نظر لغوی، «حموضت» همان ترشی و طعم اسیدی است که در نتیجه این فرایند ایجاد می‌شود. بنابراین «ترش گشتن» بیانگر رسیدن یک ماده به حالت ترش و خارج شدن آن از حالت اولیه و مطلوب خود است. این اصطلاح در متون قدیمی پزشکی و تغذیه نیز برای توضیح فساد یا تغییر مزاج مواد غذایی به کار می‌رفته است. در مجموع، «ترش گشتن» به معنای ترش شدن و ایجاد طعم اسیدی در مواد غذایی یا نوشیدنی‌ها در اثر تغییرات طبیعی یا زمانی است.