ترزبان شدن

ترزبان شدن. [ ت َ زَ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) رَطْب اللسان گردیدن. خوش بیان شدن. زبان آور و فصیح شدن. رجوع به ترزبان شود.

رطب اللسان گردیدن. خوش بیان شدن. زبان آور و فصیح شدن.

💡 می کنیم از ترزبانی دشمنان را مهربان می کند شیرین زمین شور را باران ما

💡 به شعر اندرون ترزبانی گرفت ز شعرش زمین آسمانی گرفت

💡 قاآنیا عجب نه اگر ترزبان شوی کت آب می‌چکد همی از شعر آبدار

💡 لب تشنگان خاک نجف ترزبان شدند از چشمه سار شکر به توفیق کردگار

💡 به وصف طبعش اگر ترزبان شود، چه عجب که جوشد از قدم خامه آب حیوانم

💡 چشمم به مدح خاک درت کرد ترزبان اینک هنوز می چکد آب از دهان چشم