تخصیص به منفصل

[ویکی فقه] تخصیص به منفصل به تخصیص عام به وسیله دلیل خاص مستقل از دلیل عام اطلاق می شود.
هر گاه مخصصی، عرفاً جدای از عام باشد، یعنی در کلامی دیگر به صورت مستقل وارد شود، به گونه ای که عرف آن را جزء جمله عام یا ملحقات آن به شمار نیاورد، تخصیص به منفصل نامیده می شود، مانند آیه: ﴿خَلَقَ لَکُمْ ما فِی الْاَرْضِ جَمِیعاً﴾؛ «هر چه روی زمین است برای شما خلق شده» و ﴿وَلا تَاْکُلُوا مِمّا لَمْ یُذْکَرِ اسْمُ اللهِ عَلَیْهِ﴾؛ «آن چه را که هنگام ذبح، اسم خدا بر آن برده نشده است، نخورید»، که در اینجا جمله مخصص «لا تاکلوا...». جمله ای مستقل است و از جمله عام جدا بوده و جزء ملحقات آن به شمار نمی آید.
عناوین مرتبط
۱. ↑ بقرة/سوره۲، آیه۲۹.
...

💡 جشنواره «تُوگَه» هم به خدای سیموت (شیموت) تخصیص یافته بود. برای این جشنواره، گاو نری را قربانی می‌کردند. این جشنواره سالی یک بار و در نیمهٔ ماه مه برگزار می‌شد.

💡 یک تخصیص، دارای ویژگی هسته است؛ اگر ائتلافی (تخصیصی) وجود نداشته باشد که بتواند بر آن بهبود یابد. هسته مجموعه‌ای از تمام تخصیص‌های امکان‌پذیر با ویژگی هسته است.

💡 موافقان و مخالفان حمله به عراق بر سر طولانی‌شدن جنگ اشتراک نظر دارند. برجسته‌ترین انتقادها در مورد عدم تخصیص نیروهای کافی برای جنگ، نداشتن طرح برای عراق پس از جنگ و ارتکاب و اجازهٔ وقوع جرایم حقوق بشری بوده است. با ادامهٔ جنگ، منتقدان شروع به انتقاد از هزینه‌های مالی و انسانی کردند.