لغت نامه دهخدا
تختاخ اینجو. [ ت َ ] ( اِخ ) امیر فارس که در دوران وزارت رشیدالدین فضل اﷲ ( نیمه اول قرن هشتم ) بر آن ولایت حکومت می کرد. رجوع به کتاب «از سعدی تا جامی » برون ترجمه علی اصغر حکمت ص 101 شود.
تختاخ اینجو. [ ت َ ] ( اِخ ) امیر فارس که در دوران وزارت رشیدالدین فضل اﷲ ( نیمه اول قرن هشتم ) بر آن ولایت حکومت می کرد. رجوع به کتاب «از سعدی تا جامی » برون ترجمه علی اصغر حکمت ص 101 شود.
امیر فارس که در دوران وزارت رشیدالدین فضل الله بر آن ولایت حکومت می کرد.
💡 چراکه اگر منظور حافظ از «مجلس سلطان غیاثالدین» در غزل «ساقی حدیث سرو و گل و لاله میرود…»، جشن نوروز در روزگار غیاثالدین کیخسرو اینجو درنظر گرفتهشود، و با توجه به اینکه دوران حکومت او تنها سه سال برقرار بوده، این غزل باید در همین دوره سروده شدهباشد.
💡 نیز با توجه به بیت «در سه سال آنچه بیندوختم از شاه و وزیر/ همه بربود به یک دم فلک چوگانی» در قطعهٔ «خسروا دادگرا شیردلا بحرکفا/...» میتوان برداشت کرد که حافظ در فاصلهٔ سالهای ۷۳۸ تا اواخر ۷۴۰ ه.ق و در مدت حکومت جلالالدین مسعودشاه اینجو بر شیراز، این شغل را داشت و مالی اندوخته بود که عوامل پیرحسین چوپانی پس از چیرگی بر شیراز آن را ستانده بودند.
💡 سه مکان با مقبره چوسان به نام Jangneung وجود دارد. این مقبره دوگانه خاص در گیمپو، استان گیونگگی، در نزدیکی مرز اینچئون یافت میشود. بقایای شاهزاده جونگ وون (که پس از مرگ به عنوان پادشاه وونجونگ مفتخر شد) و ملکه اینهئون، پدر و مادر پادشاه اینجو، در آن نگهداری میشود.
💡 پس از اینکه چینگ پکن را در سال ۱۶۴۴ فتح کرد، دو شاهزاده به کره بازگشتند. اولین فرزند اینجو، شاهزاده سوهیون، محصولات فراوانی را از دنیای غرب از جمله مسیحیت را با خود به کره آورد، و از اینجو درخواست اصلاحات کرد. با این حال، اینجو محافظه کار این ایده را نمیپذیرد؛ و او را به خاطر تلاش برای مدرن کردن کره با آوردن کاتولیسم و علوم غربی مورد آزار و اذیت قرار داد.
💡 پادشاه اینجو در سال ۱۵۹۵ به عنوان پسر بزرگ شاهزاده جئونگ وون متولد شد، که پدرش پادشاه سئونجو بود. در سال ۱۶۰۷، به پسر شاهزاده بزرگ جئونگ وون عنوان شاهزاده ناگ یانگ (綾 陽 都 正، 능 양도 정) و بعد شاهزاده بزرگ ناگ یانگ (綾 陽 君، 능양군) داده شد؛ و به عنوان یک عضو خانواده سلطنتی زندگی میکرد، که توسط هیچ حزب سیاسی که در آن زمان کنترل سیاستهای کره را در دست داشتند، حمایت نمیشد
💡 او نوه سئونجو چوسان و پسر بزرگ شاهزاده جئونگ وون (정원군) بود. پادشاه اینجو در طول دو حمله اول و دوم مانچو پادشاه شد، که با تسلیم چوسان به سلسله چینگ در سال ۱۶۳۶ به پایان رسید.