تب بی دور

تب بی دور. [ ت َ ب ِ بی دَ / دُو ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب )تب نامنظم. نوبه غیرمنظم. تب دیوانه. رجوع به تب ودیگر ترکیبهای آن و نوبه غیرمنظم و تب مالت شود.

تب نامنظم نوب. غیر منظم تب دیوانه.

💡 بهاء الدّین که تا دور جهان بود نپندارم که چون تو یک جوان بود

💡 ای منزل تو دل و دل از هجر تو ریش ای جای تو چشم و چشم از روی تو دور

💡 آنانکه ز راه مهر او دور شدند زان مردم دور مردم ای دل بگریز

💡 چون رخ بنمودی بده از لعل لبت کام در دور گل آن به که کند کس طرب و عیش

💡 چون از تبار خویش ملکشاه دور شد گشتند ملک‌ جوی‌گروهی هم از تبار