تای جوز بکف داشتن. [ ی ِ ج َ ب ِ ک َ ت َ ] ( مص مرکب ) رسم قلندران و درویشان ایران است که تای جوزی در کف دارند تا وقت برخورد با اغنیا و اهل دل بطریق تیمن و تبرک به آنها بگذرانند که دست خالی پیش ایشان رفتن یمن ندارد و نظیر این در هندوستان چنانکه براهمه فوفل یا نارجیل می گذرانند. ( آنندراج ):
بر در بارگه قدر تو چون درویشان
تای جوزی بکف دست فلک از جوزاست.محمدقلی سلیم ( از آنندراج ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گر عنان سوی قناعت تایی زندگانی خوش آندم یابی
💡 بیک تای نان آن کند دیده زن بیک استخوان این خورد خون مادر
💡 ماننده خزانی هر روز سردتر در تو ز سوز عشق یکی تای موی نیست
💡 در ’بنگه فقیر و به کاشانهٔ امیر غمها که پشت را به جوانی کند دو تای
💡 من و تایی دو دیگران با من مانده زین... خوارگان به عجب
💡 چو چنگ سر در پیشم بوَد که ساز کنم ز قول خود غزلی بر سه تای اندیشه
