کپه دوز

کپه دوز. [ ک َپ ْ پ َ / پ ِ ] ( نف مرکب ) که کپه دوزد. دوزنده کپه های ترازو و کپه های بقالان. آنکه کپه ترازو از انبان و پشم سازد و دوزد. ( یادداشت مؤلف ). || کنایه است از غلام باره. که آرامش با پسران خواهد. لاطی. ( یادداشت مؤلف ).

دوزنده کپه های ترازو کنایه است از غلام باره که آرامش با پسران خواهد

💡 محل اصلی پارت تقریباً مربوط به منطقه ای در شمال شرقی ایران است، اما بخشی در جنوب ترکمنستان است. از شمال با رشته کوه کپه‌داغ و از جنوب به کویر دشت کویر همسایه بود. از غرب با ماد، از شمال غرب با هیرکان، از شمال شرقی با مارگیانا و از شرق با هریوا همسایه بود.

💡 مرکز آن شهر شیروان است. شیروان از شهرهای مرتفع استان خراسان شمالی است که در درهٔ رود مرزی اترک مابین کوه‌های کپه‌داغ و آلاداغ جای گرفته است. شیروان دارای آب و هوای نسبتاً سرد در زمستان و گرم و معتدل در تابستان می‌باشد. این شهرستان در سال ۱۳۸۵، تعداد ۱۶۴ هزار نفر جمعیت داشته است.

💡 نیسا عشق‌آباد چهار بار در ۱۹۹۹، ۲۰۰۳، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ برنده این مسابقات شده است. کپه‌داغ عشق‌آباد و یدیگن عشق‌آباد هر کدام سه بار به ترتیب در ۱۹۹۵، ۱۹۹۶ و ۲۰۰۱ و ۲۰۰۷، ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ این جام را کسب کرده اند. تیم ملی فوتبال ترکمنستان در ۱۹۹۷ و تیم منتخب عشق آباد در ۲۰۰۰ نیز هرکدام یک بار جام ریاست جمهوری ترکمنستان را به دست آوردند.

💡 این بیابان از دریاچهٔ آرال (خوارزم) در شمال تا کوهستان‌های کپه‌داغ در جنوب، و از رودخانهٔ آمودریا در شمال شرق تا دریای خزر در باختر گسترش پیدا کرده‌است.

💡 حدود بیست محوطهٔ باستانی به فرهنگ جیتون منسوب شده‌اند که در دو طرف رشته‌کوه‌های کپه‌داغ یافت می‌شوند. آن‌ها به‌طور خاص در کوهپایه‌های جنوب غربی ترکمنستان رایج هستند. این محوطه‌ها تا شاهرود در غرب و تا هریرود که از افغانستان به سمت شمال جریان دارد، در شرق امتداد دارند.

💡 در ادامه آن رشته‌کوه مزداوند (مزدوران) به ارتفاع ۱۲۰۰ متر، قره داغ به ارتفاع ۱۶۵۰ متر، کپه داغ و بالخان ترکمنستان کشیده شده است. بخشی از کوه‌های هزارمسجد را کپه داغ می‌نامند و در امتداد جاده درگز – قوچان، این رشته‌کوه به نام الله اکبر خوانده می‌شود.