تازه گفتاری

تازه گفتاری. [ زَ / زِ گ ُ ] ( حامص مرکب ) تازه گویی. نوپردازی:
مگر دولت شه کند یاریی
درآرد بمن تازه گفتاریی.نظامی.

تازه گویی نو پردازی.

💡 فایدروس می‌گوید گفتاری که در ستایش عاشقان پرداختی بسیار زیبا بود؛ و هرگز لوسیاس نمی‌تواند با تو رقابت کند.

💡 رخت راماه می خوانم قدت را سرو می گفتم گر آن را بود گفتاری گر این می داشت رفتاری

💡 جایی که گردد در جهان کلک حزین عنبر فشان ای نافهٔ مشکین نفس، شوریده گفتاری مکن

💡 هر خسی از رنگ و گفتاری بدین ره کی رسد؟ درد باید پرده سوز و مرد باید گام زن!

💡 جدا کردند جانت را ز جان انسی و جانی که هم فرخنده دیداری و هم فرخنده گفتاری