بیع برائت

[ویکی فقه] مراد از بیع برائت فروش حواله ای است که در زمان های پیش به عنوان حقوق و جایزه کارمندان دولت برعهده مؤدّیان مالیاتی، به آنان داده می شد.
این حواله نشانه استحقاق آن ها به دریافت کالا از مؤدیان بود، و از آن جا که با تسلیم کالا ذمّه مؤدّی بری می شد، آن را «برائت» نامیده بودند.

💡 من آنها را نيز حساب كردم و وجه آن را پرداختم سپس ديدم، هنوز مبالغى از پولى كه باخود آورده بودم همچنان باقى است. به مردم گفتم: اين پولها را نيز به شما مى بخشمتا برائت ذمه كامل از رسول خدا(ص ) حاصل شده باشد. و اين وجه را در برابر تضييعمطلقه حقوق شما چه آنها كه مى دانيد و چه چيزهايى كه نمى دانيد قرار دادم. و نيزبراى جبران ترس و وحشتى كه بر زنان و كودكان شما عارض گشته است.

💡 پس بهتر آن است كه سالك الى الله پاى سلوك خود را بشكند و از اعتماد به خود وارتياض و عمل خود يكسره برائت جويد و از خود و قدرت و قوت خود فانى شود و فنا واضطرار خود را هميشه در نظر گيرد تا مورد عنايت شود و راه صدساله را با جذبهربوبيت يك شبه طى نمايد و لسان باطن و حالش در محضر قدس ربوبيت با عجز و نيازعرض كند: امن يجيب المضطر اذا دعاه و يكشف السوء (404).

💡 اين رسم همچنان در بين اعراب ادامه داشت تا آنكهرسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) پس از فتح مكه على (عليه السلام ) رافرستاد تا آيات برائت را بر آنان تلاوت نموده و ايشان را از اينعمل زشت منع كند،

💡 چون قيس سخن بدينجا آورد، معاويه فرمان داد تا منادى مردم را خبر دهد كه درفضايل على عليه السّلام سخن نگويد و هر كس كه زبان به مدح على عليه السّلامگشايد و از او فضيلتى ذكر كند و از آن جناب برائت نجويد مالش هَباء و خونش هدر است.(54)

💡 در جلد نهم اين كتاب در تفسير اول سوره برائت، در داستان فرستادنرسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) على را براى خواندن آياتاول سوره بر اهل مكه و عزل ابوبكر از اين ماءموريت، مطالبى مربوط به بحث ما گذشت، كه در آنجا گفتيم اگر رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) ابو بكر راعزل كرد، به استناد وحيى بود كه به آن حضرت شد مبنى بر اينكه: اين ماءموريت راانجام ندهد مگر خودت و يا مردى از خودت.