لغت نامه دهخدا
بیشه پرورد. [ ش َ / ش ِ پ َرْ وَ ] ( ن مف مرکب ) بیشه پرورده. تربیت شده در بیشه. که در بیشه از کودکی به رشد رسیده باشد:
برآمد تند شیری بیشه پرورد
که از دنبال میزد بر هوا گرد.نظامی.
بیشه پرورد. [ ش َ / ش ِ پ َرْ وَ ] ( ن مف مرکب ) بیشه پرورده. تربیت شده در بیشه. که در بیشه از کودکی به رشد رسیده باشد:
برآمد تند شیری بیشه پرورد
که از دنبال میزد بر هوا گرد.نظامی.
بیشه پرورده ٠ تربیت شده در بیشه ٠ که در بیشه از کودکی به رشد رسیده باشد ٠
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مگر آن دایه کاین صنم پرورد شهد بودهست شیر پستانش
💡 کنون ای آفتاب سایه پرورد که گفتت کز کنار دایه برگرد؟
💡 به گیتی چه نیکوست نزد خرد که دانا بدان جان همی پرورد
💡 وز این بی خبر بد که پروردگار چگونه ورا پرورد وقت کار
💡 بر آور سر از تربت عنبرین یکی ناز پرورد خود را ببین
💡 اگر صد سال گردم غوطه پرورد سر موئی نگردد آتشم سرد