بیرون اوریدن

( بیرون آوریدن ) بیرون آوریدن. [ وَ دَ ]( مص مرکب ) بیرون آوردن. رجوع به برون آوریدن شود.

( بیرون آوریدن ) بیرون آوردن

💡 همه در تست و تو بیرون از آنی چه گویم قدر خود چون می ندانی

💡 سپاهی که نزدیکتر، باز خواند به شهر اندر آورد و بیرون نماند

💡 سرو از دایره حکم تو بیرون نرود تا تو چون فاختگان حلقه دامی داری

💡 غربت مپسندید که افتید به زندان بیرون ز وطن پا مگذارید که چاه است

💡 دیگران در می سخا ورزند و تو بیرون می وان سخاوت نیست جز تلقین شیطان رجیم

💡 بیرون ز تو نیست خویشتن را بشناس از خود بطلب هر آن چه خواهی یابی