بلند سالی

بلندسالی. [ ب ُ ل َ ] ( حامص مرکب ) سالمندی. سالداری. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). کِبَر، در عربی به زادبرآمدگی و بلندسالی را گویند. ( از برهان ).

سالمندی. سالداری. کبر. در عربی به زاد بر آمدگی بلند سالی را گویند.

💡 اى مردم ! هر كس به من خدمتى نموده يا نيكى كرده و يا منتى بر من دارد، بلند شود تاپاداشش دهم.

💡 على (ع ) در حالى كه از عمر شريفش هنوز بيست و چندسال نگذشته بود از جاى بلند شد و به پيامبر عرض كرد:

💡 شاه و گدا به دیده دریادلان یکی است پوشیده است پست و بلند زمین در آب

💡 جايى بلند است كه دست احدى به آن نرسد و ديدگان را توان بافتنش ‍ نيست.

💡 چون شیونی یان همدمی ما نگرفتند از محفل ما نغمه ی ناهید بلند است

💡 روزگار او را نسازد پست همچون فرخی هر که با طبع بلند و همت مردانه بود