بسمل گورکه پوری

بسمل گورکه پوری. [ ب ِ م ِ ل ِ ک َ ] ( اِخ )خواجه عبدالعزیز گورکهپوری خلف رشید خواجه ابوالفتح خان جنون بود و مشق سخن از شیخ محمد افضل اﷲآبادی نمود. در تصوف و فقر مرتبه ای رفیع داشت و به اقطاع قلیل قناعت کرد پا ز گوشه وطن بیرون نگذاشت. او راست:
گرفتم دامن آن پیشوا از جوش بیتابی
ازین مشت غبار ناتوان دیگر چه می آید.* * *باید حکایت از لب دریادلان شنید
گوش حباب جانب دریا گشاده است.( از صبح گلشن ).و رجوع به الذریعه ج 9 ص 137 و قاموس الاعلام ترکی ج 2 شود.

خواجه عبدالعزیز گور کهپوری خلف رشید خواجه ابوالفتح خان جنون بود و مشق سخن از شیخ محمد افضل الله آبادی نمود. در تصوف و فقر مرتب. رفیع داشت و باقطاع قلیل قناعت کرد پا از گوش. وطن بیرون نگذاشت.

💡 جویا نگه گرم که رو کرد سوی بحر کز موج پر و بال زند بسمل دریا

💡 همچو مرغ نیم بسمل در رهت در میان خاک و خون گشتم نهان

💡 کم مباش از مرغ بسمل در شهادتگاه عشق می ز خون خود کن و مطرب ز بال خویشتن

💡 در منای قرب یاران جان اگر قربان کنی جز به تیغ مهر او در پیش او بسمل مباش

💡 بسمل صفت به خون حسد می طپد مدام هر مو به جسم دشمن او نوک خنجر است

💡 همچو مرغ بسمل اندر خون خود پر می زند در درون سینه دل از حسرت مژگان تو