بزه گار

بزه گار. [ ب َ زَ / زِ ] ( ص مرکب ) بزه کار. گناه کار. خطاکار: و اگر دختر آید باری بزه گار نشود. ( فارسنامه ابن البلخی ص 31 ). اما ترسیدم که بدخویان ترا صورتی نمایند و در حق فرزند خویش بزه گار شوی. ( فارسنامه ابن البلخی ص 99 ). رجوع به بزه کار شود.

بزه کار گناه کار.

💡 در روزگار مصریان باستان و آشوریان از سیاهچال استفاده می‌شد و در شاهنشاهی ایران، امپراتوری روم و در میان یونانیان نیز کسانی که بزه‌های سنگین انجام داده‌بودند به سیاهچال افکنده می‌شدند.

💡 مجرم یا بزهکار به کسی گفته می‌شود که مرتکب جرم یا بزه می‌شود.

💡 بگویم و بزه این سخن به گردن من که خاص حلقه بگوش در تو ایام است

💡 به فرمانداران نخستین، گفته شده بود که مردم بومی را آزار ندهند. اما ساکنان بریتانیایی وارد زمین‌های آنها شدند و بومیان زیادی کشته شدند. این ساکنان معمولاً به خاطر چنین بزه‌هایی محکوم نمی‌شدند.

💡 در ۱۶ ژوئن ۲۰۰۴ (میلادی) وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا دونالد رامسفلد اعلام کرد که به درخواست رئیس اطلاعات مرکزی جرج تنت، دستور زندانی کردن او بدون هیچ بزهی را داده‌است.

💡 مغان را به دل آمد از شاه کین بزه گرش خواندند و ناپاک دین