بر سرخی زدن

برسرخی زدن. [ ب َ س ُ زَ دَ ] ( مص مرکب ) به سرخی متمایل شدن. بسرخی زدن. رجوع به ترکیبات زدن شود.
- بر سرخی زدن گل؛ رنگین شدن اوراق گل چه اول موسم خوب رنگین نمی باشد بعد یکچندی بالیده و رنگین میگردد. ( آنندراج ):
جام می دردست و از مرغ چمن دستان خوش است
گل چو بر سرخی زند وقت سیه مستان خوش است.دانش ( از آنندراج ).

به سرخی متمایل شدن بسرخی زدن.

💡 همیشه بهر سخن خون خوریم، از آن ما را ز گریه چون قلم سرخی است، مژگان سرخ

💡 ظاهر نشود سرخی روی تو خیالی تا همچو گل از غصّه کفن چاک نگردی

💡 شده است و سرخی نشیمنش بر اثر پارچه سرخی است که دزدیده و در زیر نشیمنش مخفی کرده بود.

💡 سرشگ من سبب سرخی دو عارض اوست چو هست سرخی گل را سرشگ ابر سیب

💡 تو گفتی نرگسش سرخی ازان داشت که از خون ریزیش گلرخ نشان داشت

💡 یلان را سرخی اندر روی با زردی در آمیزد بخندد تیغ و از چشمش بوقت خنده خون ریزد