بام نورد

لغت نامه دهخدا

بام نورد. [ ن َ وَ ] ( نف مرکب ) آنکه بام نوردد. آنکه بام را طی کند. آنکه بر بام رود بنردبان. || ( اِ مرکب ) آنچه بدان بر بام شوند. زینه. پایه. نردبان. آنچه طول ( ارتفاع ) بام را بدان نوردند. ( آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری ). و رجوع به نوردیدن شود.

فرهنگ فارسی

آنکه بام نوردد

جمله سازی با بام نورد

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 واگذار این لاشهٔ ناچیز را در نورد این راه آفت خیز را

💡 بر باره زمانه گذار و زمین نورد تندر صهیل و اختر سیر و قضا توان

💡 هم از تازی اسبان صحرا نورد هم از تیغ چون آب زهرا بخورد

💡 تا مسلمان کرد با خود آنچه کرد گردش دوران بساطش در نورد

💡 زمانه برین خواجهٔ سالخورد همی دیر ماند تو اندر نورد

دهش یعنی چه؟
دهش یعنی چه؟
ضمیمه یعنی چه؟
ضمیمه یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز