لغت نامه دهخدا
باغ قراتوپه. [ غ ِ ق َ پ َ ] ( اِخ ) آبادی و باغی در «کش » یا شهر سبز به ماوراءالنهر که در زمان امیر تیمور آبادان شده است. رجوع شود به حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 480 و 526. شرف الدین علی یزدی آرد[: امیرتیمور ] روز آدینه هفدهم شعبان 799 هَ. ق. به تخت قراچه که از مستحدثات معمار همت آن حضرت است نقل فرموده، روز شنبه هیجدهم در باغ قراتوپه کوشک جهان نمای از فر و شکوه آن حضرت بحقیقت جهان نمای گشت. ( ظفرنامه ج 2 ص 192 از سعدی تا جامی ص 220 ).