باده ٔ شبگیر
مترادفها
شراب، می
لغت نامه دهخدا
باده شبگیر. [ دَ / دِ ی ِ ش َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بمعنی صبوحی. حافظ گوید:
عاشقی را که چنین باده شبگیر دهند
کافر عشق بود گر نبود باده پرست.( از آنندراج ).
فرهنگ فارسی
صبوحی
جمله سازی با باده ٔ شبگیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نفس من ز تف ناله شبگیر بسوخت کس چو من سوخته ناله شبگیر مباد
💡 سه عیار و دلیر ملک و شبگیر که در رفتار پر میبرد از تیر
💡 عاشقان را بهینه دستاویز آه شبگیر و نالهٔ سحر است
💡 عمریست ره بحلقه زلفش نبرده ای تا کی تو دم زناله شبگیر میزنی
💡 زن و مرد یک گله شبگیر را پذیره شد از روستا پیر را