باد سره

بادسره. [ س َ رَ / رِ ] ( اِ ) نوعی از آزار باشد که اسب را بهم رسد. ( برهان ) ( آنندراج ). آزاری که در اسب پدید آید. ( ناظم الاطباء ). علتی است که اسب را میشود. ( رشیدی ). بیماری است. ( دمزن ).

نوعی از آزار اسب باشد

💡 تا به هم آویخته باد صبا طره ات کرده از این ماجرا سخت پریشان مرا

💡 دریغ باشد جولان تو سنت بر خاک سواد دیده بساط سم سمند تو باد

💡 هر ماه بشهری علم شاهی شاهان زیر سم اسبانش نگون باد و ستان باد

💡 دگر بناله نمیریزم آبروی نفس که چشمه چشمه از این آب داده ام بر باد

💡 بقای تو چو عطای تو باد ور بودی بقای تو چو عطای تو بی حسابستی

💡 جز راست نگویم میان خصمان با باد نگردم که من نه نالم