باب انبار

باب انبار. [ اَم ْ ] ( اِخ ) و لشکرگاه هرثمه بر نهروان بود بر دوفرسنگی از دروازه بغداد و لشکر طاهر جائی بود که آن را باب انبار گویند سوی بصره بر یک فرسنگی از شهر. ( ترجمه طبری نسخه خطی متعلق بکتابخانه مؤلف ص 513 ).

💡 موش تا انبار ما حفره زدست و از فنش انبار ما ویران شدست

💡 بر این تیغ کوه گل انبار گویی چو فغفور بر تختم و فور برکت

💡 ز زرها بسکه در خاکست انبار بود گاو زمین یک بار بردار

💡 نه در رزمت بود انبار و یاور نه در بزمت بود خورشید انور

💡 چو موری دانه‌ها انبار می‌کرد سلیمان شد شد از انبار فارغ