آیه امانت. آیۀ امانت
در قرآن، سورۀ احزاب، آیۀ ۷۲: «ما امانت را بر آسمان ها و زمین و کوه ها عرضه داشتیم، ولی از پذیرفتن سرباز زدند و از آن هراسیدند و انسان آن را پذیرفت، که او ستمکاری نادان بود». برخی امانت راموهبت عقلو برخی دیگر آن را قوۀاختیار دانسته اند؛عرفا آن را به عشق و بعضی حکما به عقل و معرفت تعبیر کرده اند. علامه طباطبایی در تفسیر المیزان آن را ولایت و سرپرستی الهی می داند که آسمان ها و زمین وکوه ها با همۀ بزرگی استعداد حمل آن را ندارند و در این کمال هیچ موجودی شریک انسان نیست. تنها آدمی است که می تواند در سایه اعتقادات حق و اعمال شایسته و سلوک طریقه کمال از حضیض ماده به اوج اخلاص ارتقا یابد و خداوند او را برای خود خالص و در مقام قرب خود مستقر گرداند. در این حال، تنها خداوند سرپرست امور اوست و جز ولایت الهی هیچ موجودی از آسمان و زمین در امور او دخالت ندارد.
[ویکی فقه] آیه امانت. آیه امانت به آیه ۷۵ سوره آل عمران
از آیه «وَ مِنْ أَهْلِ الْکتابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطارٍ یؤَدِّهِ إِلَیک...»
آل عمران/سوره۳، آیه۷۵.
در باب وکالت براى شرط نبودن عدالت در وکیل، جز در موارد استثنا شده، و در نتیجه جواز وکالت کافر و فاسق استفاده شده است.
بحرانی، یوسف، الحدائق الناضرة، ج۲۲، ص۶۴.
برخى با استناد به این آیه، شهادت کافر در برخى موارد را صحیح دانسته اند.
عاملی، محمد بن مکی، القواعد و الفوائد، ج۲، ص۲۰۰.
...
[ویکی شیعه] آیه امانت. آیه امانت هفتاد و دومین آیه سوره احزاب است. این آیه اشاره به امانتی دارد که آسمان و زمین و کوه ها از پذیرش آن خودداری کردند و انسان آن را پذیرفت. بنابر تفاسیر شیعی منظور از این امانت، دین، ولایت الاهی، و ولایت امیرالمؤمنین است. بیشتر مفسران این آیه را در نکوهش انسان هایی می دانند که به این امانت خیانت می کنند.
بیشتر مفسران در عظمت شأن امانت الاهی اتفاق نظر دارند اما در شناخت مفهوم این تعبیر و نیز مقام و موقعیت انسان نسبت به حمل آن، اختلافاتی وجود دارد.
بعضی از علما، امانت در آیه یادشده را با بینش تاریخی - اساطیری تفسیر کرده و داستان هابیل و قابیل را زمینه تبیین آن قرار داده اند. به گمان آنان چون آدم ابوالبشر از جانب خداوند به طواف کعبه مأمور شد، خواست که اهل و فرزند خود (هابیل) را به امانت نزد آسمان و زمین بگذارد، اما آنان نپذیرفتند؛ پس ناگزیر آنان را نزد قابیل به امانت گذاشت و رفت. قابیل در امانت خیانت کرد و هابیل را کشت و بدین سبب، ظلوم و جهول خوانده شد.
[ویکی اهل البیت] آیه امانت. آیه 72 سوره احزاب/ 33 از پذیرش امانتی بزرگ به وسیله انسان خبر داده است. امانتی که آسمان ها، زمین و کوه ها از پذیرش آن سرباز زدند و از آن هراسیدند؛ ولی انسان آن را پذیرفت؛ از همین رو برخی این آیه را «آیه امانت» نام نهاده اند.
«إِنّا عَرضنَا الأَمانةَ عَلی السَّموتِ والأَرضِ والجِبالِ فَأَبینَ أن یَحمِلنَها و أَشفَقنَ مِنهَا و حَملَها الإِنسنُ إِنّه کانَ ظَلومًا جَهولًا»
[ویکی فقه] آیه امانت (علوم قرآنی). آیه امانت به آیه ۷۲ سوره احزاب، درباره پذیرش امانت الهی توسط انسان اطلاق می شود.
آیه ۷۲ سوره احزاب را آیه "امانت" می گویند: (انا عرضنا الامانة علی السماوات والارض والجبال فابین ان یحملنها واشفقن منها وحملها الانسان انه کان ظلوما جهولا)؛ "ما امانت(الهی و بار تکلیف) را بر آسمانها و زمین و کوهها عرضه کردیم پس از برداشتن آن سر باز زدند و از آن هراسناک شدند (ولی) انسان آن را برداشت راستی او ستمگری نادان بود ".
احزاب/سوره۳۳، آیه۷۲.
درباره واژه اصلی این آیه (امانت) معانی و تاویلات چندی گفته اند:۱. امام صادق علیه السّلام آن را ولایت امام علی علیه السّلام دانسته است.۲. ابن عباس و مجاهد، آن را به معنای احکام و فرایضی الهی گرفته اند.۳. فرمانبرداری از دستور خدا.۴. گروهی آن را به عقلی که ملاک تکلیف و مناط ثواب و عقاب است تفسیر کرده اند.۵. برخی دیگر آن را امانت های مردم و وفای به عهد آنان دانسته اند.۶. عده ای آن را معرفت خدا شمرده اند.۷. علامه طباطبایی امانت را "ولایت الهی" می داند.
خرمشاهی، بهاء الدین، دانش نامه قرآن و قرآن پژوهی، ج۱، ص۷۷-۷۸.
۱. ↑ احزاب/سوره۳۳، آیه۷۲.
...
💡 رسول خدا صلى الله عليه وآله فرمود: علما امانت داران پيامبران بر بندگان خدايند،البته تا وقتى كه با سلاطين در نياميزند، پس هرگاه با آنان در آميختند و در امور دنيامداخله كردند، به تحقيق به پيامبران خيانت كرده اند، پس از آنان حذر كنيد.
💡 بيانات مقام معظم رهبرى بدون هيچ گونه دخل و تصرفى در اين مجموعه آمده است. حتىدر انتخاب عنوان (تيتر) براى سرفصل ها و موضوعات نيز سعى بر اين بوده كه حتىالامكان از عين كلام معظم له باشد و تنها در برخى موارد تغييرات بسيار جزئى آنهم بارعايت امانت و دقت در عدم تغيير محتوايى اعمال شده است.
💡 لوط با دلسوزى و محبت، دعوت خود را باطلاع قوم رسانيد و گفت: من از جانب خداوندبراى شما پيام آورده ام. شما سابقه مرا ميدانيد. امانت و صداقت من بر شما روشن است.هرگز از من دروغ و خيانتى نديده ايد. در در رسانيدن پيام خداوند نيز جانب امانت را رعايتميكنم و سخنى بر خلاف حق نميگويم.
💡 بلكه بر طبيب لازم است كه سعى و كوشش نمايد تا اين اطمينان را در مريض به دستآورد. چنانكه از امام صادق (عليه السلام ) نقل شده: ((هر صاحب صنعتى ناچار است كهسه خصلت در او باشد تا اينكه كسب كننده آن صنعت به طرف او كشيده شود و آن سهخصلت عبارتند از: اوّلاً: در عمل و كارش حاذق باشد و ثانياً: امانت را در آن مسأ له ادا كند وثالثاً: در كسى كه مى خواهد آن را به كار ببندد، علاقه ايجاد كند.(239)
💡 ام احمد، ماجراى فوق را چنين بيان نمود: (روزى امام كاظم (ع ) محرمانه آنپول را به من داد و فرمود: اين امانت را نزد خود حفظ كن، و به كسى اطلاع نده، تا منبميرم وقتى كه از دنيا رفتم، هر كس از فرزندانم، آن را از تو مطالبه كرد به اوتحويل بده و همين نشانه آن است كه من وفات كرده ام، سوگند به خدا اكنون آن نشانهكه آقايم فرمود، آشكار شد).
💡 روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به على بن ابيطالب (عليه السلام )فرمود: اى على ! تو صاحب حوض منى، پرچمدار منى، و بر آورنده وعده هاى منى،محبوب دل مين، وارث علم منى، امانت دار مواريث پيغمبرانى، تويى امين الله در زمينش،توئى حجت بر خلق خدا، توئى ركن ايمان، توئى چراغ هدايت توئى... هر كه تو راپيروى كند نجات يافته و هر كه از تو تخلف كند هلاك مى شود.