اهانت به یعقوب

[ویکی فقه] اهانت به یعقوب (قرآن). فرزندان یعقوب علیه السّلام با آن حضرت برخورد اهانت آمیزی داشتند.
اذ قالوا لیوسف واخوه احب الی ابینا منا ونحن عصبة ان ابانا لفی ضلـل مبین.(هنگامی که (برادران) گفتند: «یوسف و برادرش (بنیامین ) نزد پدر، از ما محبوبترند؛ در حالی که ما گروه نیرومندی هستیم! مسلّماً پدر ما، در گمراهی آشکاری است!) ولما فصلت العیر قال ابوهم انی لاجدریح یوسف لولا ان تفندون(هنگامی که کاروان (از سرزمین مصر) جدا شد، پدرشان (یعقوب ) گفت: «من بوی یوسف را احساس می کنم، اگر مرا به نادانی و کم عقلی نسبت ندهید!») قالوا تالله انک لفی ضلــلک القـدیم.(گفتند: «به خدا تو در همان گمراهی سابقت هستی!»)

💡 عنصر خون آشام اموى دنيا بر سرش خراب شد نعره زد كه: (جز با انجام يكى از دوپيشنهاد رهايى نخواهى يافت: يا بايد نام كسانى را كه نامه به سوى آنان بود، افشاكنى يا بر فراز منبر رفته، بر حسين عليه السلام و پدر و برادر و خاندانش اهانت ونفرين كنى در غيراين صورت، قطعه قطعه خواهى شد.)

💡 پس اگر به سبب عظمت مخالفت تو پاره سنگى سبك از سنگهاى پرتابى كه كشندهنباشد، از منجنيق تو به سوى تو پرتاب شود، و به تو اصابت كند تا از روى جلالتكفاره گناهان ترا داده باشد، آيا اين حادثه احسان و اكرام است يا اهانت و انتقام )؟

💡 توطئه ديگرى كه مامون به زعم باطلخود براى اهانت به حريم عصمت امام بكار گرفت، تشويق و ترغيب عالمان و دانشمندانروزگار به بحث و جدل علمى با حضرت بود، تا خرد سالى امام مانع پاسخ درست وجامع شود و در كار روش ‍ اعتقاد شيعيان به امام شكستى وارد شود.