اهانت به گناهکاران

[ویکی فقه] اهانت به گناهکاران (قرآن). گناهکاران، مستحق توهین از سوی خداوند هستند.
وکذلک جعلنا فی کل قریة اکـبر مجرمیها لیمکروا فیها... (و (نیز) این گونه در هر شهر و آبادی، بزرگان گنهکاری قرار دادیم؛ (افرادی که همه گونه قدرت در اختیارشان گذاردیم؛ اما آنها سوء استفاده کرده، و راه خطا پیش گرفتند؛) و سرانجام کارشان این شد که به مکر (و فریب مردم) پرداختند؛ ولی تنها خودشان را فریب می دهند و نمی فهمند!)... سیصیب الذین اجرموا صغار عند الله...(و هنگامی که آیه ای برای آنها بیاید، می گویند: «ما هرگز ایمان نمی آوریم، مگر اینکه همانند چیزی که به پیامبران خدا داده شده، به ما هم داده شود!» خداوند آگاهتر است که رسالت خویش را کجا قرار دهد! بزودی کسانی که مرتکب گناه شدند، (و مردم را از راه حق منحرف ساختند،) در مقابل مکر (و فریب و نیرنگی) که می کردند، گرفتار حقارت در پیشگاه خدا، و عذاب شدید خواهند شد.) ونسوق المجرمین الی جهنم وردا.(و مجرمان را (همچون شتران تشنه کامی که به سوی آبگاه می روند) به جهنم می رانیم...) ( سوق دادن گناهکاران به سوی جهنم، آن هم با تعبیر «وردا» که به حرکت عطشان به سوی آب گفته می شود، حکایت دارد که آنان، همانند حیوانات رانده می شوند و این اهانت آمیز است.)
تشبیه گناهکاران به خران
به گناهکاران با تشبیه آنان به خران رمیده از شیر درنده در قرآن کریم اهانت شده است.عن المجرمین. (از مجرمان:) کانهم حمر مستنفرة(گویی گورخرانی رمیده اند،) فرت من قسورة(که از (مقابل) شیری فرار کرده اند!)

💡 به تصریح قرآن در امت‌های پیشین مسخ صورت پذیرفته‌است و گروهی از گناهکاران به صورت میمون و خوک درآمده اند. در این باره رجوع کنید به بقره۶۵، مائده۶۰، اعراف۱۶۶.

💡 پیام این کتاب آن است که هر مصیبتی به عنوان مجازات گناهکاران نیست، بلکه گاه بازتاب مهر خداوندی‌است که برای آزمایش و آموزش بر نیکوکاران فرو می‌آید.

💡 بهشت اگر چه نه جای گناهکاران است بیار باده که مستظهرم به همت او

💡 جهان بودایی «چکره واله» نام دارد که از سه بخش فراز، پیرامون و زیر «کوه مرو» تشکیل می‌شود. در بخش زیرین این جهان ۱۳۶ دوزخ قرار دارد که هریک از این دوزخ‌ها برای گروهی خاص از گناهکاران است.

💡 یکی از یاران امیرمؤمنان علیه السّلام را پرسید: ای امیر، آیا بر گناهکاران امّت می‌توانیم سلام کرد؟ پاسخ داد: می‌بینی که خداوند ایشان را شایسته‌ی توحید می‌داند، تو ایشان را شایسته‌ی سلام نمی‌دانی؟