اهانت به منافقان

💡 جمله هاى بالا در عين اينكه وضع منافقان را از نظر عدم نتيجه گيرى از اعمالشانتشريح مى كند در حقيقت نشانه ديگرى از نشانه هاى آنها را بيان مى كند، و آن اينكه مؤمنان واقعى را از نشاطى كه به هنگام عبادت دارند و ازميل و رغبتى كه نسبت به اعمال نيك نشان مى دهند و مخلصانه بهدنبال آن مى شتابند بخوبى مى توان شناخت.

💡 O آيه ى 67، درباره ى منافقان تعبيرِ (بعضهم من بعض ) را آورده بود، امّااين آيه درباره ى مؤ منان مى فرمايد: (بعضهم اولياء بعض )، شايد اختلافتعبير به خاطر آن است كه بر خلاف مؤ منان، وحدت عميق و پيوند ولايت در ميان منافقاننيست و هنگام بروز منافع شخصى، وفادار نيستند و وحدتشان ظاهرى و صورى است، بهقول قرآن: (تحسبهم جميعاً وقلوبهم شتّى )(269) آنان را متّحد مى پندارى درحالى كه دلهايشان پراكنده است.

💡 در سخنرانی‌های مذهبی، گاهی برای حفظ وحدت و تبیین حقیقت، به اقدامات ناصالح و اهانت به منافقان در میان پیروان مذهب پرداخته می‌شود.

💡 برخی معتقدند که بحث و گفتگو با افراد فاسد کارآمد نیست و بهتر است با تبیین حقایق، از اهانت به منافقان در جلسات پرهیز شود.

💡 نویسنده در کتاب جدید خود تلاش کرده است تا بدون استفاده از الفاظ تند و اهانت به منافقان، ماهیت واقعی آن‌ها را برای مردم آشکار کند.