اندوه واشدن

اندوه واشدن. [ اَ ه ْ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) انفراج. ( تاج المصادر بیهقی ). ازبین رفتن اندوه. دور شدن اندوه.

انفراج. از بین رفتن اندوه دور شدن اندوه.

💡 (مرا به ياد ابوالحسن على مى اندازد در حالى كه اندوه بزرگى از فراق او بهدل دارم ).

💡 ديگر ويژگى خاص آن حضرت، اين است كه هم مايه شادمانى و روشنايى و سروردل ماست و هم منشأ غم و اندوه قلبها.

💡 بشربن الحارث گوید اندوه پادشاهیست چون جائی قرار گرفت رضا ندهد که هیچ چیز بازو قرار گیرد.

💡 ور نیستی اندوه و فراق تو برین دل در عیش مرا شادی و راحت چه کمستی

💡 ای گشته دل من بدهان تو به تنگی در تنگ دل من دو صد اندوه نهانی

💡 ((پس... آن حضرت (ع ) در مقام روحش نسبت به بقاى حضرت يوسف و برادرش وجدانىاجمالى داشت، چنانچه فرمود: ((من بوى يوسف را مى شنوم.)) ولى او را به صورتعيانى و تفصيلى نمى يافت و به همين سبب دو چشمش از شدت اندوه سپيد شد. ))