انبار نهادن

انبار نهادن. [ اَم ْ ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) ذخیره کردن. انبار کردن:
وآنگه به تبنگوی کش اندرسپردْشان
ورزآنکه نگنجند بدو در فشردْشان
بر پشت نهدْشان و سوی خانه بردْشان
وز پشت فروگیرد و برهم نهد انبار.منوچهری.نخلها بر کوه و کندو و شجر
می نهند از شهد انبار شکر.مولوی.آرزو می کارم و انبار حسرت می نهم
منتش بر من اگر برقم بخرمن دشمن است.ظهوری ( از آنندراج ).

ذخیره کردن. انبار کردن

💡 نه چه گفتم من که خرواری شد از آنحاصلش کز طفیلش خوشه چینی صاحب انبار شد

💡 اغلب بومیان این روستا به شهر اراک کوچ کرده‌اند و بیشتر غیربومیان با خرید زمین آن‌ها را تبدیل به کارگاه انبار باغ رستوران و… کرده‌اند.

💡 شهرستان بیجار به دلیل تولید فراوان گندم به انبار غله باختر معروف است.

💡 بسیار یار آتش غم گرچه برفروخت انبار بار وین همه یکباره ام بسوخت(کذا)

💡 به روزگار ز چشم آب آر و دست بشوی که بر تو آتش دوزخ همی‌کنند انبار