امین نزلابادی

امین نزلابادی. [ اَ ن ِ ن َ ] ( اِخ ) امیر امین الدین. شاعر قرن نهم هجری و صاحب مثنوی شمع و پروانه و چند مثنوی دیگر است. از اوست:
دیده چون آینه روی تو دیدن گیرد
از تحیر ز مژه آب دویدن گیرد.
( از تذکرةالشعراء دولتشاه سمرقندی چ سنگی ص 197 ) ( از فرهنگ سخنوران ).

امیر امین الدین شاعر قرن نهم

💡 بر سر از توده خاکستر غم روح امین شیعیان ماتم کیست

💡 عقل را خود کسی نهد تمکین در مقامی که جبرئیل امین

💡 هر که در مشورت امین تو شد گرچه باشد امان روی زمین

💡 گر امین را به ولی عهد ملک در سرا پرده عز پروردند

💡 دانم که زبان و گوش غمازند با دل گویم که دل امین باشد

💡 لیک او با اینهمه دزدی امین حضرتست بندهٔ میر و امیر حکم‌فرمای منست