«امر وجوبی» به امری گفته میشود که دلالت بر انجام اکید یا الزام قطعی دارد و انجام آن واجب و ترک آن مستوجب عقاب است. این نوع امر در فقه و کلام اسلامی از اهمیت بالایی برخوردار است و نشاندهنده ضرورت عملی برای فرد مؤمن است. بر اساس کیفیت طلب یا بعث، امور به دو دسته تقسیم میشوند: وجوبی و استحبابی که وجوبی از شدت و الزام برخوردار است. امر وجوبی به گونهای است که نادیده گرفتن آن بدون عذر، گناه و مجازات شرعی به دنبال دارد و ترک آن جایز نیست. در مقابل، امر استحبابی امری است که انجام آن ثواب دارد ولی ترک آن گناه محسوب نمیشود. هدف از تشریع امر وجوبی، هدایت فرد به مسیر درست و تضمین انجام واجبات الهی است. در متون فقهی و کلامی، امر وجوبی با اصطلاحاتی مثل بعث اکید یا طلب الزامی توصیف شده و اهمیت آن روشن شده است. این امر میتواند شامل عبادات، حقوق واجب بر دیگران یا قوانین ضروری در زندگی اجتماعی باشد.
امر وجوبی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] امر وجوبی امر دلالت کننده بر بعث اکید یا طلب الزامی است.
امر به لحاظ کیفیت بعث یا طلب، بر دو قسم است:۱. امر وجوبی؛ ۲. امر استحبابی.امر وجوبی، امری است که بر بعث اکید یا طلب الزامی دلالت می کند، به گونه ای که انجام متعلق آن لازم و ترک آن موجب عقاب است.
عناوین مرتبط
۱. ↑ اصفهانی، محمد تقی بن عبد الرحیم، هدایة المسترشدین فی شرح معالم الدین، ص۱۴۳.
...
