امان سنندجی

امان سنندجی. [ اَ ن ِ س َ ن َن ْ دَ ] ( اِخ )از شاعران قرن سیزدهم هجری بود و در 1240 هَ. ق. درگذشت. رجوع به حدیقةالشعراء و فرهنگ سخنوران شود.

از شاعران قرن سیزدهم هجری بود و در ۱۲۴٠ ه. ق. در گذشت.

💡 در گویش سنندجی و چند روستای ذکر شده اطراف آن لهجه ای حاکم است که توان نوشتاری آن بیشتر یا اصطلاحاً لفظ قلم است و نوعی تشخص شهری در آن دیده می‌شود.

💡 یکی از ویژگی‌های گویش اردلانی استفاده از پسوند (گ) است که مخصوص ته لهجه سنندجی می‌باشد و قدمت این لهجه را می‌رساند که به زبان پهلوی ساسانی و حتی پارسی باستان می‌رسد که البته در مناطق غیر از شهر سنندج و در روستاها و شهرستان‌های تابعه (g) به (i) تبدیل می‌شود که در لهجه کرمانجی نیز به این شکل است.

💡 بنا به گزارش سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، سارینا ساعدی، دختر ۱۶ ساله سنندجی بود که در ۴ آبان ۱۴۰۱ در محله نایسر سنندج در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران بر اثر شدت ضربات متعدد باتون به سرش توسط نیروهای حکومتی، دچار خون‌ریزی مغزی شد و یک روز پس از بستری شدن، در ۵ آبان ۱۴۰۱ در بیمارستان توحید سنندج درگذشت.