الزام اوری اقرار

[ویکی فقه] الزام آوری اقرار. اقرار خود برای مقر الزام آور است و نیازی به حکم دادگاه ندارد. نظیر الزاماتی که به موجب عقود حاصل می گردد.
و تا وقتی که کذب اقرار نزد حاکم ثابت نشده باشد خود به خود مؤثر است بدون اینکه احتیاج به حکم دادرس دادگاه داشته باشد. از مواد ۱۲۷۵ و ۱۲۷۶ قانون مدنی ایران نیز همین امر مستفاد است.

💡 این قانون الزام دانستن فقه برای قضات را تغییر داد، چرا که قانون جدید مدون سازی ای برای شرع به سبک قانون ناپلئونی نیز بود.

💡 به دوست کامی جامی دو بر سرم پیمود از آن سپس که به الزام توبه ام بشکست

💡 زهی حاضر زهی ناظر زهی حافظ زهی ناصر زهی الزام هر منکر چو او برهان من باشد

💡 این نوع توافق ممکن است به یک کشور اجازه دهد تا از الزامات قانونی داخلی برای انعقاد یک معاهده رسمی اجتناب کند یا ممکن است مفید باشد وقتی دولتی بخواهد توافق نامه ای مخفی منعقد کند که برای دولت بعدی لازم‌الاجرا نباشد.

💡 در شکل ۴ هیچ مانع سیمانی در حلقه وجود ندارد. در حالی که هیچ الزامی برای چنین موانعی وجود ندارد، افزودن آنها می‌تواند خطر انفجار را از طریق یک کانال باز مستقیم از مخزن به سطح به حداقل برساند.

💡 بس است از پی الزام دفع شبهه «نظیری » بیان این دو سه مصرع که لب و مختصر آمد