الخطاب القرانی

[ویکی نور] الخطاب القرآنی. الخطاب القرآنی دراسة فی العلاقة بین النص و السیاق اثر خلود العموش مباحث علوم قرآنی را از منظری تازه مورد بررسی و کنکاش قرار داده است.
نهاد الموسی که استاد خلود العموش و بر اثر حاضر پیش گفتاری آورده اند در آن از ویژگیها و هدفی که مؤلف در تدوین این اثر دارد می نویسند«کتاب دکتر دربردارنده و استقراء کامل و فراگیری نسبت به قرائت و فهم پیشینیان و نوگرایان در خصوص مقوله تحلیل پیام های قرآن می باشد.او با بهره برداری روشنی از گفتارهای دو گروه، پنجره ای تازه در تحلیل ارتباط بین خطاب و سیاق گشوده است.این اثر با اینکه به قرائت پیشینیان به صورت یک میراث ارزشمند و اصیل توجه داشته است ولی در عین حال از یک تحلیل خطاب نو تغذیه می کند که حاکی از جسارت احتیاط آمیز و دقت محقق آن دارد.
دکتر در حالی که به معیارهای ثابت که در میراث گذشتگان چنگ می زند ولی در عین حال به خودی روشن آراسته است که فرزانگی را گمشده مؤمن می داند.گویی دکتر خلود گفته کسانی را که می گویند پیشینیان چیزی برای آیندگان واننهادند تا ارائه کنند، رد می کند و عقیدۀ دیگری را مطرح و می پذیرد که پیشینیان مطالب بسیاری برای آیندگان به ارث گذاشته اند.»
این پژوهش از یک مقدّمه، سه فصل و یک خاتمه تشکیل شده است. در مقدّمه، مؤلف به معرفی اثر خود می پردازد.
فصل اوّل:چارچوب نظری پژوهش

💡 742- از عجايب روزگار آن بود كه ابوعبيدة گور كن بعد ازرسول خدا صلى الله عليه وآله از كارگردانان معركه خلافت بود، و عمربن الخطاب بهوقت مردن مى گفت: اى كاش ابوعبيده زنده بود و خليفه مى كرديم، اف بر تو اىروزگار

💡 ناگفته نماند: درباره سخن گذشته از ابوبكر و عمر، در كتباهل سنت خبرى نيست و خودش نداشته اند كه عين سخن آنها را بگويند و به طور سربستهگفته اند ابوبكر و عمر سخن گفتند و نيكو گفته اند مثلا عبارت حلبى درسيره اش چنيناست: قال ابوبكر فقال و احسن ثم قام عمرفقال و احسن ولى واقدى در مغازى كلام گذشته را فقط به عمربن الخطاب نسبت دادهاست (191)

💡 يابن الخطاب، اجئت لتحرق دارنا؟ قال: نعم، او تدخلوا فى ما دخلت فيه الامه .يعنى اى پسر خطاب ! آمده اى خانه ما را آتش بزنى ؟ عمر پاسخ داد: آرى، مگر اينكه بامردم همراه شويد. (250) (با ابوبكر بيعت كنيد)