الجهر و الاخفات بالقراءه فی الصلاه
«الجهر و الإخفات بالقراءة فی الصلاة» به معنای «بلند خواندن یا آهسته خواندن قرائت در نماز» است و یکی از موضوعات مهم فقهی در احکام نمازهای یومیه محسوب میشود. این عبارت به بررسی حکم فقهی مربوط به نحوه قرائت سورههای قرآن در نمازهای واجب اشاره دارد، به این صورت که در برخی نمازها، مانند نماز صبح، مغرب و عشاء، قرائت باید بلند (جهر) باشد و در برخی دیگر، مانند نماز ظهر و عصر، به صورت آهسته (إخفات) انجام شود. این موضوع در رسالهای با همین عنوان، نوشته شیخ احمد بن صالح آل طوق القطیفی، یکی از فقهای شیعه، به تفصیل مورد بررسی قرار گرفته است. وی در این رساله که بخشی از کتاب «رسائل آل طوق القطیفی» است، اقوال مختلف فقها و دلایل فقهی مرتبط با جهر و اخفات را به شیوهای استدلالی تحلیل کرده است. این رساله، که هشتمین رساله از مجموعه مذکور است و 29 صفحه دارد، یکی از منابع ارزشمند در فقه شیعه برای درک بهتر این موضوع و استنباط احکام مرتبط با نمازهای یومیه به شمار میرود.
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] الجهر و الإخفات بالقراءة فی الصلاة یکی از 22 رساله از تألیفات شیخ احمد بن صالح آل طوق القطیفى (م بعد 1245 ق) است که در مجموعه ای با نام رسائل آل طوق القطیفی به چاپ رسیده است.
در این رساله حکم جهر و اخفات در هنگام قرائت نمازهاى یومیه مورد بحث قرار گرفته است. سبک نگارش رساله به صورت فقه استدلالى است و مصنف اقوال مختلف فقها را همراه با استدلالات آن ها مورد بررسى دقیق قرار داده است.
این رساله هشتمین رساله ى کتاب رسائل آل طوق و داراى 29 صفحه است.
أحکام التیمم فی بعض صور عدم وجدان الماء
مختصر الرسالة الصلاتیة للشیخ محمد بن علی آل عبدالجبار القطیفی
روح النسیم فی أحکام التسلیم